فیلر باسن چه عوارضی دارد و چطور می‌توان پیشگیری کرد؟

علائم طبیعی و دوره‌ای در روزهای اول

عوارض جدی نیازمند پیگیری بالینی

انتخاب پزشک متخصص و دارای صلاحیت

بررسی اصالت و نوع فیلر

قطع داروهای ضدالتهاب و رقیق‌کننده خون

تزریق حجم‌های ایمن و تدریجی

اطمینان از شرایط کاملاً استریل

استفاده از بالش مخصوص نشستن (BBL Pillow): تا حداقل ۲ هفته از نشستن مستقیم روی ناحیه باسن خودداری کنید. استفاده از این بالش‌ها وزن بدن را به قسمت ران منتقل کرده و از جابه‌جایی یا دفورمیتی فیلر جلوگیری می‌کند.
خوابیدن به حالت دمر (روی شکم): طی ۱۰ تا ۱۴ روز نخست، خوابیدن فقط باید روی شکم باشد تا هیچ‌گونه فشار تماسی به پشت وارد نشود و فیلر در لایه‌های زیرجلدی تثبیت گردد.
پوشیدن گن یا گارمنت کشسان: پوشیدن مداوم گن طبی طبق دستور پزشک به کاهش تورم، پیشگیری از تجمع مایع میان‌بافتی (سروما) و یکنواخت نگه‌داشتن بافت کمک شایانی می‌کند.
استفاده از کمپرس سرد غیرمستقیم: در ۴۸ ساعت اول پس از تزریق، گذاشتن کمپرس یخ غیرمستقیم (پیچیده در پارچه، بدون فشار آوردن به موضع) التهاب، درد و گستردگی کبودی‌ها را مهار می‌کند.
پرهیز از گرما، سونا و دوش آب داغ: حداقل تا دو هفته از رفتن به جکوزی، حمام آفتاب، سولاریوم و سونا خودداری نمایید؛ چراکه حرارت مستقیم سبب گشادی عروق، تشدید تورم و شل شدن فیلر می‌شود.
اجتناب از ورزش‌ها و بارهای سنگین: فعالیت‌های ورزشی پرفشار، بدنسازی، دویدن و تمرینات سنگین پایین‌تنه (نظیر اسکات) را حداقل به مدت ۲ تا ۳ هفته معلق کنید تا بافت دچار تحریک مجدد نشود.
مصرف منظم آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای تجویزی: دوره داروهای آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه را برای جلوگیری از عفونت‌های بیمارستانی تا قرص آخر ادامه دهید و از مصرف خودسرانه مسکن‌های رقیق‌کننده خون بپرهیزید.
پرهیز از ماساژ یا فشردن موضع: باسن را تحت هیچ شرایطی فشار ندهید یا ماساژ ندهید، مگر اینکه پزشک تکنیک بسیار ملایم و مشخصی را برای فرم‌دهی اولیه به شما آموزش داده باشد.

اگر با وجود مراقبت‌ها نشانه‌ای غیرطبیعی بروز پیدا کرد، واکنش سریع و اقدامات مرحله‌ای تفاوت میان درمان ساده و یک فاجعه پزشکی را رقم می‌زند.
در صورتی که بیمار علائمی نظیر رنگ‌پریدگی بافت، ایجاد لکه‌های کبود تار عنکبوتی همراه با درد شدید و مداوم تجربه کند، مشکوک به انسداد عروقی است. در فیلرهای هیالورونیک اسید، مداخله فوری با تزریق دوزهای بالای آنزیم هیالورونیداز راه نجات موضع است. این آنزیم زنجیره‌های قندی فیلر را در عرض چند دقیقه تا چند ساعت تجزیه کرده و مجدداً مسیر خون‌رسانی مویرگ‌ها را باز می‌کند. بنابراین فاکتور زمان در این مرحله تعیین‌کننده سرنوشت بافت خواهد بود.
در مواجهه با عفونت‌ها و کیست‌های التهابی، رویکرد درمانی شامل تجویز آنتی‌بیوتیک‌های درون‌وریدی، داروهای استروئیدی ضدالتهاب یا درناژ ترشحات توسط سرنگ‌های مخصوص است. چنانچه از مواد غیرقابل جذب یا سیلیکون‌های دائمی استفاده شده باشد و بافت دچار واکنش‌های فیبروتیک شدید گردد، تجزیه شیمیایی ممکن نبوده و تنها راهکار باقیمانده، مداخلات جراحی تخلیه باز یا پاکسازی اولتراسونیک است که عملیاتی پیچیده بوده و ممکن است آثاری از اسکار جراحی برجای بگذارد.